ஆசுகவி - பகுதி 11.

 ஆசுகவி - பகுதி 11.

1301. பீதகவாடை பிரானார் பிரம குருவாய் வந்திட்டு 

மக்நான் உத்தரதே சாஸ்திர பாணினா ::

பிரம குருவாய் நரநா ரணனாய்

அருச்சுன சாரதியாய் மால்இறையே — சீரிய

ஓர்குருவாய் தான்வர மாலுமால் ஆர்த்தபுகழ்

ஆசா ரியரவர்க்கே பீடு! 

1302. நாளும் நைய்பவர்க்கு அவனழகுமோர் ஆயுதம் :: 

திருந்தா தாரை திருத்தும் திருமால்தன்

கூராழி ஒள்வில்வாள் நாந்தகம்றன் — போரார்

படைதுணை கொண்டுமே; மாறாக பக்தியுடை

அன்பர்க் கவன்அழகே எஃகு!

1303. மாசிமக ஏசல் திவசம் ::

கும்ப மகநாள் கடலாடல் கண்ணன்மால் 

நம்பிரான் றன்விளை யாட்டன்நாள் — எம்பிரான் 

எந்தை எழில்கலுழன் மேல்காலை கற்றொளியில் 

போந்துநீ ராடல் களிப்பு.

1304. ஊன் சுருக்கி உயிர்வளர்த்தும் இறை பக்திக்கு அடி விரக்தி :: 

இறையுணர்வாம் பக்திநன்கு ஊறமெய் ஞானத் 

துறைபடிந்து மற்றபற்று முற்று - விராகத்து 

ஆற்றும் கருமத்துள் தான்தனது என்பஅற்று 

நோற்பவர்க்கு ஓங்குமிறைப் பற்று.

1305. அயனைப் படைத்ததோர் எழில் உந்தியான் 

ஸௌ ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமாந : 

(பிரசவிக்க பிரசவிக்க மெருகேறும் மேனியான் 

பிறக்கப் பிறக்க பெருமை கூடுகிறான்) 

தன்குடி தாழா துயர்த்த தரணிமேல் 

வான்குடிக்கு வைத்ததன் வைரமேனி — தன்னடிச் 

சோதியோடு ஒத்ததனை மேன்மெரு கேற்ற 

குதிப்பான் அவதாரம் பூண்டு. 

நாவலம் தீவினில் வந்த அவன்இன்னும் 

ஏவலர் எவ்வுல கத்தவரும் — காவல் 

பொருட்டு இக்கண்டம் ஏழிலும் சென்று 

அருட்பாடு ஊட்டுமுல கத்து.

1306. அஹமன்னமன்னமதந்தமாத்மி :: 

வந்தவனை வாரும் எனவர வேற்றவன் 

இன்முகம் நோக்கவாம் வேட்கையில் — அன்னவன் 

தன்னை இளைப்பாற்றி ஆருயிர் இன்னடிசில் 

நல்விருந் தாக்க விழைவு .

1307. கர்த்ரு காரிய ஹேதுத்வம் ஜந்து ::

(அத்தால் ஸ்வாத்ம ஆக்கிரகம் அபிசார்யம்)

அறிவு அதுஒன்றால் ஆகுவது என்பதுண்டோ?

கூறில் கருவியாம் தேகம் — உறைஉயிர்

மூச்சு இவையோ டியக்கும் இறைஐவர்

ஓச்சதன்னால் தான்என்ப தில்!

ந தே ரூபம் ந சாகாரோ நாயுதா₄நி ந சாஸ்பதம் 

ததா₂ಽபி புருஷாகாரோ ப₄க்தாநாம் த்வம் ப்ரகாஸஶே ::

(ஜிதந்தே  ஸ்தோத்திரம்-5)

1308. தர்மி ::

பணைத்ததோள் நான்குடை எந்தை!மால் ஈசன்!

வணங்குவார் தம்பொருட்டாய் ஏலும் -- குணங்களாறும்

ஞானபல ஐச்வர்ய வீர்யசக்தி தேசென

தேனொடுபால் கன்னல் அமுது.

1309. தர்ம::

காண்டவன்தாள் பற்றுகைக்கு ஆன எளிமை! சீர்த்

தொண்டர் அவர்காரியம் செய்கைக்கு — வேண்டுமாம்

மேன்மை! நீர் போல்ஒன்ற வாம்சீலம் என்னவ்

அறுவர் கிளைமக்க ளாம்.

1310. ஸவரூப, ஸ்வபாவம் ::

ஓவு குணங்கள்ஓர் ஆறும் அவன்உயிர்

மேவு இயற்கை இயல்பெனவாய் — தேவன்

திருமால் சேரு குணங்கள் பிறவும்

விரவு விளக்கின் ஒளி.

1311. தன்னடியார் திறத்தகத்து தாமரையாள் ஆகிலும் சிதகுரைக்குமேல்

என்னடியார் அது செய்யார் செய்தாரேல் நன்று செய்தார் என்பர் போலும் 

{ரட்சிதார்த்த பிரதீக்ஷிதன்} ::

பழிபாவம் முற்றுவித்து நற்கதிக்கு ஏற்றும்

கழல்கனக மாலோன்றன் இன்துணைவி — பாழ்இவன்

பாவம் இனிநந்து விக்கலா காதென

ஓவும் தமியேன் திறத்து!

1312. அத்திறத்த தோர்தாழ் கடைமடையர் தம்மையும்

எற்றே? யார் பாவம்தான் செய்யா — இயல்வினார்?

உற்றார் எனக்கினி ஆவாராய் எற்றேனும்

துற்றும் அவர்கள் வினை.

1313. காம ஏஷ: குரோத ஏஷ: ரஜோ குண சமுத்பவ: (கீதை 3-37)

ஆசை வெகுளி இவைஇரண்டும் ராஜச
கோசவழி சந்தானமாய் அஃதின் — வசமாகி
சோம்பல் பதற்றத் துழிதுன்பம் என்னிவை
தம்பால் விரவவாம் தாழ்வு.

1314. பகவன் முகோல்லாசகர ப்ரீதி காரியம் கைங்கரயம்:: 

மனைமக்கள் சுற்றம் சுவைபட சோறிட்டு

தேனைவாடா இன்முகப் பூமலர — தானும்

மகிழும் மடதிபோல் மாலின் உகப்பே

மிகநாடல் தொண்டர்க் கினிது

1315. அஜ்ஞான அசக்தாத்ம ஸ்திதி தத்  ஸ்வாதீனத்வாத் ::

நிறைஞானத் தோர்மூர்த்தி யாய்!அங்கிங் என்னா 

துறைஅருவாய்! எங்கும்எக் காலத்தும் --  மாறாத 

தத்துவமாய் நேர்நினக்கும் வஞ்சஎன் நெஞ்சினின்  

சித்தம் தெரிவரிதாம் என்? 

1316. பத்தி உழவன் பழம்புனத்து மொய்த்தெழுந்த 

கார்மேகமன்ன கருமால் திருமேனி 

நீர்வானம் காட்டும் நிகழ்ந்து :

(நான்முகன் திருவந்தாதி -23)

தாழ்வுற்ற என்நெஞ்சை வாழ்விக்க ஆர்வுற்று

ஏழ்பிறப்பும் என்னுடனாய் மன்னி -- விழலுக்கு 

ஊட்டுநீர்போல் ஆகாதே நின்அருளாம்  கார்தன்னால் 

வாட்டம் தவிரென் உயிர்.  

1317. சாந்த சம தமாதி ஆத்ம குணங்கள் 

அதிகாரி மினுக்கம் ::

ஊறு சுவைநாற்றம் காணொளி கேள்ஒலி 

தூற பெரும்வார் அணிந்து -- மறைத்தாலும் 

நின்றவா நில்லாஎன் நெஞ்சினுக் காம்தொரட்டி 

நன்றுநம்மால் பால்மடை மாற்று. 

1318. ஈசாவாஸ்யம் இதம் ஸர்வம் ::

புட்கரம் நைமிசம் கொண்டல்மால் கோயிலாம்

வட்கிலார் வாய்வெறுவு நாமங்கள் — கற்கின்ற

வாசகமும் முக்கியா அர்தமாய் ஈசன்மால் 

பாசுரமாய் தொக்கி இலகு.  

1319. ந கிஞ்சித் குர்யாத் சித்தி: சேஷத்வம் ::

(காரணத்வ வியாபகத்வ நியாமகத்வ அனுபூதி

ஶ்ரீ:பதித்வ அகில ஹேய பிரத்யநீக

கல்யாண தானத்வ சேஷித்வங்கள்)

படைத்தல் பரம்பல் நியமித்தல் மூன்றும் 

உடையார் எவர்அவர் எம்இறை — கேடிலையா

தெய்வநற் பண்பும் திருவும் உடைஅடிக்கு ஏவல்

செய்தல் உடைமைக் அழகு. 

1320. பிராப்திக்கு பிராட்டி சந்நிதி உறுப்பு என்றாலும் 

பலவியாப்திக்கு ஈஸ்வராதிசயமே பொறுப்பு :: 

ஓடமேற்றி அக்கரை சேர்ப்பவன் கேள்கூலி 

கூடவாம் நீஞ்சல் அறியார்க்கு -- வீடு 

விரும்பி சரண்புகுவார் மாடு மாலேயாய் 

வேறுவினை கையூட்டு இல். 

1321. முக்குறும்பாம் வம்பு::

தனம்நற் குடிப்பிறப்பு யவ்வனம் செல்வாக்கு 

ஏனைய ஒவ்வொன்றும் செய்செருக்கு --  ஆனபோது 

நாலும் நனிசேரில் இல்லை அதற்கெல்லை 

மாலுமால் நம்பப் பிழைத்து. 

1321. வஞ்ச முக்குறும்பும் கியாதி  வியாதியும்  ::

பணம்புகழ் மேன்குடி மீப்பிறப்பு யவ்வனம் 

ஆணவத் தாக்கும்  இவைநாலும் -- மாண 

மிகுவதேல் இல்லை அவர்பெருமைக் எல்லை; 

தகுமதின்மால் தொண்டராகப் பெற்று. 

1322. தர்மஸ்ய பிரபு அச்சுத : 

(விருஷாஹி விரஷபோ விஷ்ணு:)

அறமது ஆரா தனம்அதனைப் பேசி

திறமா நடந்துமேன் நாடாத் — தொருவன்

பரமாய் இயற்றும் எவையும் நினைவில்

இருத்தி பலமாக்கும் மால். 

1323. லோகவத் து லீலா கைவல்யம் :: 

(ஸ்வயம் பிரயோஜன வியாபாரம் க்ரீடா -

என்தால் ஸ்ரிஷ்டிக்கு தனித்து பலன்

தேட வேண்டிய அவசியம் இலை என்றபடி)

பிறந்திருந்து மாயும் உடலோடு நேரும் 

உறவு  பூண்டு உலாவும் -- திறனோடு  

பல்உடல் தோறும் புகுந்திளைத் தாழுமுயிர்

மல்குமாலுக் கீதுவிளை யாட்டு.

1324. எப்பொருள் யார்யார்வாய் கேட்கினும் அப்பொருள்

மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு::

சாங்கியம் யோகம் நியாய சாத்திர

புங்கவ பாசுபதம் பௌத்தமத — அங்கள

ஜைனம் இவைஆறின் உள்ளும் உகப்பில

நைந்து உறுமவை கொள்ளு. 

1325. ஷஷ்டாஷ்ட ஸம்ஸ்கிருதி யுத்பத்தி:: 

வேதம் உபநிடதம் மீமாம்சம் ஹார்ஷம்

அதனின் இயைந்த புராணம் — இதிஹாசம்

ஈங்கு இவைஆறும் வேதாந்த விஞ்ஞான

தூங்கா விளக்குல கத்து.

1326. உபாய லாகவம்-பல கௌரவம் ::

மெய்வாய் செயல்மொழி யாதும் அதிகமாய்

ஆய்ந்த போத நினைவொன்றே  — எய்துதும்

சாதுவாம் செய்கைப்  பலன்பெரிதாய் தாள்பிடித்தார்

கோதில்மால் வைகுந்த வாழ்வு. 

1327. நெடுநாள் நோயிலே விழுந்தாரை மீட்டு

சாத்மிக்க சாத்மிக்க தேற்றமா போலே

பரிபாகமானவாரே சம்ஸ்லேஷிக்கை ::

புறம்போகு வார்க்கு இதமான வார்த்தை

திறம்படச் சொல்லி பிறிதோர் — அறம்பல 

காட்டி அணைவாரை தாள்நீட்டி பற்றுவித்து

வேட்டுநல் வீடாக்கும் மால்!

1328. சத்யாத் ஸஞ்ஜாயதே சத்யம்:: 

(மித்யா வாத கண்டனம்)

காண்பதெலாம் காட்சிபிழை ஆகதே அக்கடவுள்
ஆணையிட் டாக்குலகம் பொய்பதா — பண்ணிலனே!
காண்பவையும் காண்பானும் காட்டு மவனும்போல்

உண்மை எனவே உணர். 

1329. சகதர்ம சரீ தவ ::

தனக்கறம் தாள்புகுந்தார் தம்மை தமக்காக்கல்!

ஆனபோது அன்னை அவள்அருள் — தானுமது

கொண்டன்றோ காரியம் செய்வாய் திருமாலே!

உண்டதற்கா உன்பால் திரு!

1330. பகைவர்கருள்வாய் பராபரமே! ::

கண்மலர் கொண்டுநீ காளத்தி ஈசனை

பண்டொருகால் பிள்ளை வரமது — வேண்டினை

என்ற வழக்கு உளதாய் பரன்அரன்

என்பதோர் கூற்றும் பழுது. 

அடிமுடி காணா அயற்றுவர் என்ப

கடிதொரு கட்டியம் ஈட்டி — இடிப்பர்

அயன்அவ னோடு உனையும் திருமால்!

மயர்விதனின் வேறுளவோ கூறு. 

நாரா யணன்என்ற சொல்நின் உளதாக

ஓரா யிரம்அளப்பல் உண்மைக்கு — மாறாக

தாமுவுரைப்பர் அந்தோ! அவர்செல் கதிசெற்று

சேமமருள் மாலே! பெரிது. . 

1333. ராமே பிரமாதம் மாகார்.ஷி ::

நம்கடன் மால்பணி செய்து கிடப்பதே!

எம்பதாகில் எம்மனோர் எம்பிரான் — தம்எழிமேல் 

மன்னி  இழிந்தற்று மீள்கை இலையாமாய் 

நன்றது நண்ணா திருப்பு. 

1334. அனக: நீத : ப்ரீதிபுரஸ்க்ருத : 

(ஶ்ரீமத் ராமாயணம் அயோத்யா காண்டம் ஸ்லோ.1)

குடையும் செருப்பும் உடைமைபோல் யாம்எம் 

உடைமையும் மாலே! உமக்குக் — கடவதாய்

கேடில் விழுப்பம் குரைகழல் குற்றேவல்

நீடு நிறைபுகழா ளர்க்கு!.

1335. கோயில் கொத்தள கொடிமதிள் காட்டுபாயம் ::

அலைகடல் மேல்சாகும் நாவாய்போல் ஆடி 

அலைப்ப உலகிதில் நய்வேனை -- வேலை 

தடத்தேவ நங்கூரம் தேவைபோல் நின்தாள் 

தடமாம் துறைமுகத் தேற்று .

1336. விசிஷ்ட-நிகிருஷ்ட வேஷ ஸையோகி 

சாஸ்திர-சாஸ்திர சாரம் ::

கடல்நீர் மழையானால் உப்பு விலக்கப்  

படுமாதல் போல்ஒத்தும்  ஒத்தின் -- சுருக்குமான  

எட்டெழுத்து மந்திரமும் இன்னார் இனையார்க்கு 

மாட்டலாது  யாவர்க்கும் மாடு. 

1339. மசோபவாசிக்கு போஜன புறப்பூச்சு போலே

(ஆஸ்திகன் -> விவேகி-> ஸ்வஸ்வாதந்திரிய

விதுர சேஷபூதன் -> பரதந்திரன்)

நாத்திகனை ஆத்திகன் ஆக்கி உடல்உயிர் 

வேத்துமை கற்பித்து தான்தனக்என்  -- பத்தையும் 

போக்கி அலைமகள் கேள்வன் அடியனாய் 

மிக்கவன் வைத்தாங்கு வாழு!.  

1340. ஆமோத பிரமோத ஸம்மோத நித்யாமோதம்

(பார்த்தல் அடைதல் அனுபவித்தல் திருப்த்தராதல்)

அதாவது பார்த்துக் களிப்பது. 

பார்த்ததை அடைந்து ஆனந்திப்பது. 

அடைந்ததை அநுபவித்து இன்புருவது.
கிடைத்த ஆனந்தத்தை தக்க வைத்து சிரகாலம் அநுபவிப்பதல்

ஆகிற நாலு நிலைக்கு நித்ய விபூதியில் உண்டான நான்கு விபாகங்கள்.

கண்டு கிடைத்து உணர்ந்து நிறைவாக

ஆண்டு அனுபவித்து மீள்கலாது — யாண்டும்

உவந்தராய் நீடு நிலைநிற்பார் பெற்றி

திவத்து பெருவிடா யாற்று. 

1341. ஸ்வாபிமானத்தால் பகவதபிமானத்தைக் குலைத்துக் கொண்டார்க்கு ஆசார்யாபிமானமே உத்தாரகம் :: 

அலைகடல் மீன்பிடி நூல்வலைபோல் நால்வேத

வேலை வலைப்படுத்து மீட்கும் — உலகை

அருள்என்னும் தூண்டில்வாய் ஆட்கொளுமே ஆழ்வார்

பெருமக்கள் போல்சிலரை மால்.

1342. ஸ்வப்னாநுபவமும் சத்யம் ச அநுருதம் ::

கனவில் நிழல்போல் மிகக்காணும் காட்சி

நனவோ? மருளோதான்? பூணும் — கனவுடலில்

ஆன உயிரும் அகத்தோ? புறத்தோ?

எனுமேல் அனைத்தும் அறிவு.

1343. ஹரிர் ஹரதி பாபாநி யதாவத்

பஸ்யதோ ஹரத்வம் ::

அறுக்கும் வினைஅறவே ஆன்றஅரி நாமம்

அறிந்தும் அறியாதும் கைஇட — ஆறாது

வேம்அழல்போல் நாவில் இசைந்தும் இசையாதும்

ஓம்பு இரண்டெழுத்த தால்!

1344. அஞ்சலி பரமா முத்ரா க்ஷிப்ரம் தேவ பிரசாதிநீம் ::

(ஏஷ ஸர்வஸ்வ பூதஸ்து பரிஷ்வங்கோ ஹநூமத: - யுத்த காண்டம்-1-14)

அஞ்சலி ஓர்அறி விப்பு அதன்வழி

தஞ்சம் அவன்பால்நாம் நேர்ந்தோமாய் — நெஞ்சிளகி 

“என்னேநான் செய்கேன்” என்றேமால் தான்நெகிழ்ந்து

தன்னை தமர்க்கு அருள்!

1345. மாமேவ யே பிரபத்யந்தே மாயாம் ஏதாம் தரந்தி தே - 

பந்தமும் - பந்த மோசனமும் தானேயாம் நாவாயன் முகுந்தன் ::

குருவி பிணைத்தமைத்த கூட்டை எமக்கு

பிரிக்க இயலுமோ?என் றாங்கு — பிறவி

எனும்வலையில் பட்டபன்றி போல்நாம் தடுமாற

தானேயாம் நோய்க்கு மருந்து.

1346. ஏனகேனோபி வா ஸகிருத் கிரதோஞ்சலி ::

பயத்தால் பணிவால் இயைந்த மனத்தால்

புயம்குவிப்பால் கோல்விழுந் தன்ன — அவயவம்

எட்டும் மணல்பட ஓர்முறை செய்வணக்கம்

மட்டுமாம் மால்ஒருவன் மாட்டு. 

1347. ந கால தத்ரவை பிரபுஹு :: 

(Time dimension is a relative concept 

And has no significance beyond the Universe)

கீழ்மேல் நடப்பதூம்ஆம் காலம்ஓர் வாழ்வினை  

சூழ்பௌ திக பொருள் ஆக -- அநித்தியம் 

நித்யம் எனஇரு கூறாய் இகபர 

தத்வம் இருபால் நடத்து.

1348. பகவத்-பாகவதா அபசாரம் ஸீதாயா துரிதாபகம் ::

(தத் பாபமேவ நிமித்த மாஸீத்)

மைத்துனன் மான்பின் தொடர்ந்தேக தம்பியை

மைதிலி தக்கதல்ல சொல்லியே — வைது 

விலக்க அதுஅவட்கு பேரிழவாய் மூன்றலகு

தான்பிரிய வித்தாம் வினை. 

1349. தம் தேசம் ராக்ஷஸீ காசிதா ஜகாம யத்ருச்சயா :: 

(இராமா.ஆரண்யகாண்டம் -17-5)

வஞ்சிஎன வந்த அரக்கி கொடிமூக்கும்

குஞ்சித காதும் இராஎடுத்து — அஞ்ச

அவள்விடுத்து வந்த அரக்கர் குலம்துடைப்பார்

தேவரை காக்கும் திறம்.  

1350. விசித்ரா தேக ஸம்பத்தி ஈஸ்வராய நிவேதிதும் |

பூர்வமேவ க்ருதா பிரஹ்மந் ஹஸ்த பாதாதி ஸம்யுதா||

உடல்பொருள் ஆவி பரன்பொருள் ஆக

இடையில் எனதெமது என்பது — கூடாது

அன்றி படைத்தவன் தன்புகழ்மேல் அஃதாக்கி

நன்றி உடையராதல் நன்று. 

1351. அத்தலைக்கு அதிசயத்தை விளைவித்து

சேஷி உகப்பன செய்வித்துக் கொளல் பாரதந்திரியம் :: 

உலகும் உயிரும் உடல்எனக்கொள் மாலை

குலவும் அடியார் உடலோ — டிலகு

உயிருமவன் ஓம்பு உடமை அதுவால்

செயலும் அதற்கா இரு .

1352. பகவதாத்ம ஸ்வரூப குண விசிஷ்டதையே பிராட்டி

என்றாக வியாபகத்வமும் அவளோடே என்பதை

“அரவிந்த பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து

பரவைதிரை பலமோத பள்ளி கொள்கின்ற பிரான்” என்கிறார் ::

அமலன் விமலன் நிமலனான நின்மலன்

சேமநல் வானவன் ஆதியம் — சோதியுரு

ஆனவன் மின்வுருவின் தன்மைபோல் மாதுடை

மாலவன் தம்மின் திரு.

1353. கர்மயோகஸ் தபஸ்தீர்த்த தாநயஜ்ஞாதி ஸேவநம் ::              

விரதம் திருத்தல யாத்திரை ஐயம்

சிரந்த பிச்சை அவரவர் - ஓர்தேவ

பூசை செயல்நெறி அல்லாது மற்றப்

பசப்பசைவு யோகமாக தே!

1354. தத் தஸ்ய ஸதுர்சம் பவேத் ::

காதலாகி கண்ணீர் கசிந்து திருமால்றன்

பாதமலர் சேரவாம் பேராவல் — மோத

நெறிவேறு வேறு அதர்க்கொன்றும் தேறாது

ஆறி அவன்கையே நோக்கு. 

1355. தசானன தம்பிகள் காட்டும் தத்துவம் ::

அறம்சாரா அன்பு பழுது அதுநேர் 

உறவும் அவர்கிளர் நட்பும் -- துறக்கவாம்  

பாற்று. மறத்தை  முடிக்கும் அறத்தானென்   

கூற்று இதிகாசம் காட்டு. 

1356. பகவத் குண தோஷ அசங்கேயத்வம் ::

எல்லையில் சீர்குணத்த மாலுக்கு அல்வழக்கு  

எல்லையில் அல்ல குணம்உண்டென்   --  சொல்லல் ;

விரல்விட ஏதுவில்லா தன்மைத்தால் தாழ்குணம் 

கூறி அளத்தல் அரிது. 

1357. திருநாரணன் தாள் காலம்பெற சிந்தித்து உய்மினே ::

வானின்ற தேவன் தரணியில் வந்ததும்
ஈனன் எனைப்போல ஏதலர் — தீனரை
கைக்கொளவே தாமும் திருமார் பினாள்அவன்
கால்உளளாய் பாலம் அமைத்து.

1358. அஸார அல்ப ஸாரஞ்ச ஸாரம் ஸாரதமம் தியஜேத் |

பஜேத் ஸாரதமம் சாஸ்த்ரே ரத்நாகர இவாம்ருதம் ||

வேத சிகர குடுமி தவழ்பால்

மதியம் எனதிரு நாரணன் — பதிகம்

அதில்வருத லாம்விட்டு காயத்ரி மந்திரம்

ஒதநல் எட்டு எழுத்து. 

1359. பழுத்திலா ஓழுகலாற்று  அரன்  - 

(கண்ணன் கழலிணைநண்ணும்) 

மனமுடையீர்க்கு மாதவன். 

ஆலமர நீழலரன் நால்வர்க் குரைத்தனதாம் 

தோல்புரையே போகுமது பற்றியாய் -- ஆலிநாடர்க் 

கன்று அரசமரத் தின்அடியில் மாலுரைத்த 

ஒன்றும் உடல்மே வுயிர்க்கு.  

1360. க்‌ஷித் அங்குராதிகம் ஸ கர்த்ருகம் :: 

புலன்ஐந்தில்  மேவலன்! ஊகத்தின் பாலிலன்!

ஏலுமறை ஒன்னால் உணரவாம்   -- மாலவன் 

காரணன் என்பதைக் காட்டும் உலகவன்செய்   

காரியம் ஆக விரிந்து.  

1361. கூறு சமயங்கள் ஆறும் குலையும் குவலயத்தே

மாறன் பணித்த மறை உணர்ந்தபின்  ::

சூன்றநுங்கு போல்உலகம் சூன்றவாம் சூனியம்

என்பதும்; காண்உலகம் கானல்போல் — என்பதும்

காட்சி மயக்கென்றும்; ஞானத் துருவான்மா

மாட்சிமை பேசும் சிலர்.

1362. மற்றும் சிலர்பிரமம் ஒன்றே வடிவுமட்டும்

தோற்றும் பலவென்  சமயிகள் — கூற்றது

கேட்டு மருளாதே மறைநன்நூல் காட்டும்

இறைஅரி என்றே தெரி !

1363. பிரக்ருதி-புருஷ அத்யாசம் 

ஜபாகுசும-ஸ்படிக ஸங்காசம் ::

உலகும் உயிரும் இயைதல் பொருட்டா

இலகுமிவ் இன்பதுன்பம் கூறில் — அலர்ந்து

செக்கச் சிவந்த அரும்பும் படிகநீழல்

ஒக்குமதாய் நீங்கத் துலங்கு.  

1364. நடையில் நின்றுயர் நாயகன் முடியாட்சி

குண சாம்ராஜ்ய பட்டாபிஷேக நல்லாட்சி ::

ஆயநற் பண்பு பதினாறும் ஆள்வனாம்

நேயநம் ராமன் நடந்துசெய்  — தூய

நெறியாம் உயர்வழி நாம்நடக்க வைகுந்தம்

ஏறாமே ஆள்போகம் இங்கு.

1365. பெரியார்க்கு ஆட்பட்டால் பெறாத பேறு பெறலாம் ::

சிறுக சிறுக பொருளும் கணகணக்

கூறாக நற்பொழுதும் நல்லுறவும் — சேர 

இறைப்பொழு தேனும் இறைப்பொழுதா தேறி 

பெறுமே பிறவிப் பயன். 

1366. பொருந்தார்க்கு இவ்வுலகு இல்லை

திருந்தார்க்கு அவ்வுலகு இல்லை. 

அருளால் படைத்து அளித்து நமைஆள்
கருணையங் கோன்இறைவன் முன்னம்தான் — நேரா
பிறந்து பயன்ஈட்டா னாகி குருவாய்
இறங்கிட்டா னாய் வையம் வாழ்ந்து.. 

1367. மஹதைஸ்ச மந்தஸ்ச நீரந்த்ரேண ஸம்ஸ்ரய :

மையலால், தோற்றப் பொலிவால், செம்புனல்நீர்

ஐயரவர் பண்பிர்க்கு அன்ணனும்   -- தையலும் 

தம்பியும் தோற்றனர்  எம்பி இராமயெனும்  

செம்மைசேர் நாமத் தவர்க்கு. 

1368. ந கல்யாண கிருது துர்கதிம் தாத கச்சதி :: 

நல்வினை தீவினை புண்ணியம் பாபமவை

எல்லாம் தடையாய் பிறவியெனும் — அல்லல்

விளைப்பதேல் நல்லறம் நாடுதும் எங்கனம்?

விளைநெல் செயபுல்தேய்ந் தற்று. 

1369. அவரவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்

அவரவர் விதிவழி அடைய நின்றனரே ::

கூறு சமயங்கள் யாவும் ஒருமரத்தில்

வேறுவேறு பக்கம் வளர்கிளைகள் — தோறும்

மிளிர்பூ இலைகாய் கனிபோலும் ஊடு

உளசுவை ஒன்றாம் படிக்கு. 

1370. விஜாதீய ஸ்வஜாதீய ஸ்வகத பேத விவரணம் : ::

ஆல்போல வேலும் மரமேலும் வேற்றாமே;

ஆலும் துணைஆலும் ஒன்றேனும் — ஏலா

பிறிதொன்றால்; ஓர்ஆல் மரம்அது தன்னுளே

தேறு காய்கனிபூ வேறு. 

1371. பிராக்-அபாவமும் பிரத்வம்ஸா-அபாவமும் ::

மண்அதனால் நீர்தூகு குடமாலாம்; குடம்பொடிந்தால்

மண்ணென மீளும்  உருமாற்றால் — உண்டாகும்

உள்ளதும் இல்லதும் என்ற இரண்டற்றால்

''உள்ளது'' என்பதே மெய்த்து. 

இல்லது என்ற வோர் சொல்லதால் தேறமதிங்

இல்லையாய் இன்றில்லை இன்னபடி — இல்லையாம்

தன்மை குறித்தே ; முயல்கொம்பு வான்வனச

மேன்சேரா சேர்ப்பின் இருப்பு. 

என்றத்தால் நாம்கூறும் அப்பிரமம் ஒன்றுதான்

தன்னேர் பிறிதன்றி யாய்; தன் - தனக்கும்ஆள்

கின்ற உலகும் உயிரும் உளததோடு

தன்னுள் குணங்கொள் செறிவு. 

1374. அகில புவந ஜன்ம ஸ்தேம பங்காதி லீலே !

ஊறு ஒளிஓசை நாற்றம் சுவைஐந்தின்

கூறு உலகிதில் முக்குணத்து — ஈறு

பெருக்கி புலன்பொறி யோர்பதி யொன்றும்

நெருக்க புவிமேல் படைப்பு. 

1375. யதா ஸர்வகதோ விஷ்ணு: ததைவேயம் த்வஜோத்தமா !

தேவத்வே தேவதேவீம் மனுஷத்வே மானுஷீம்  தநூம் 

ராக்வத்வே அபவத் சீதா  ருக்மிணி கிருஷ்ண ஜன்மநி 

அன்யேஷு அவதாரேஷு ஏஷா அநபாயிநீம் ::

(இத்தால் பிராட்டிக்கு விக்ரக வியாப்திதான் சொல்லப்பட்டது. ஸ்வரூப வியாப்தி சொல்லப்பட வில்லை என்பதிலே நோக்கு)

எங்குமுள மாலின் மருவென மார்பினில் 

தங்கியுள மால்தேவி ஆங்கவன்போல் --எங்கும்  

பரம்பினள் ஆமோ  எனில்?அன்று அவள்தன்

இருப்பும் அணுவாதல்  கொண்டு. 

1376. கர்ம ஞான பக்தி  உபாய சமுச்சயம்

தீர்த்தன் திருமால் திருவடி நிலையாம் பைத்ருக தனம்:: 

கர்மஞான பக்தி பிரபத்தி முக்திபலா 

அர்திக்கு யோக உபதேசம் — சீர்த்தநன்

ஞானம்  கனிந்த நலம்துலங்க நாரணறன்

தேனேய் மலர்த்தாள் துணை. 

1377. மத்யே விரிஞ்சி கிரீச விஷ்ணு: பிரதமாவதாரம் ::

அழிக்கும் அரனாம் படைக்கும் பிரமனாம் 

கேழில் இருவர் இடையில் -- பழுதின்றி 

ஏழுலகும் காக்கும் இறையாவான் விட்டுவே!

தாழவிட் டாளல் தலை. 

1378. அபிராக்ருத தேசவிசேஷ பிரஹ்ம பிராப்திரேவ முக்தி : 

அன்யத் ஜீவன் முக்திப்ரஸக்தி : வியக்திகத் ஆபத் பிராப்தி : 

எங்குமுள மாதவனை உன்னி உடன்கூட

இங்கிவ் உலகவீடு வீடாக — ஆங்கே

உளதான தேச விசேடத்து ஆற்றாதார்

மீள்பிறவி துற்றும் துயர் . 

1379. காக: கிருஷ்ண: பிக: கிருஷ்ண: கோ பேத பிககாகயோ:। 

வசந்தகால ஸம்ப்ராப்தே காக: காக: பிக: பிக:।।

ஆசார்யன் சிச்சன் உருவத்தால் பூண்உடையால்

வீசம் ஒருமை இருந்தாலும் — காசுக்கு

ஆகா கப்பணத்தை காஞ்சனம் ஆக்குமத்தால் 

காகை குயிலாமோ மற்று? 

1380. பசு மனுஷ்ய பட்சி வா ஏச வைஷ்ணவ ஸம்ஸ்ரயா : 

தே பிராப்நுவந்தி பரமம் பதம்||

திருக்குருகூர் வைட்டணவன் எச்சிலுண்ட நாய்க்கும்;

குருவரியர் நம்பிள்ளை நன்றியோடு  — நேர்பார்வை

ஒன்றினால் நின்ற மரத்திற்கும்  ஆனபேறு 

என்றுமுண்டு அண்டு மவர்க்கு. 

1381. அனுகூல பிரதிகூல கிரகண கிராஹ்யம் மனஸ் பரிணாமம் ::

வேம்பின் புழுவேம்பு அன்றி சுவையாது

தேம்பு நறுநெய்யோ நாய்குடலுக் — கோம்பாது;

அத்தால் ஒருவர்க்காம் இன்பதுன்பம் மத்தவர்போல்

ஒத்திறாது என்னாம் நடப்பு. 

1382. ஆத்மாத்வைதம் ::

(பிரிகாரி அத்வைதம் - பிரகார அத்வைதம்)

பிரகாரம் = ஸ்வபாவம் (அ) பண்பு ::

தியஜ பேத மோகம்- சோஹம் சதர்த்தம் ஸ ச ஸர்வம் ஏதது ::.

பிரகாரி அத்வைதம் -

சேதனாசேதனங்களுக்கு அந்தர்யாமி ஒருத்தன்தான். 

எல்லோருக்கும் ஸ்வாமி-நாதன்-நியந்தா ஒருத்தன்தான் என்பதை

நேஹ நானாஸ்தி

அயம் ஆத்மா ப்ரஹ்ம

தத்வமஸி என்று ஓதுகிறது வேதம். 

எல்லா ஆத்மாக்களும் ஒருபடிப் பட்டவர்கள் - 

ஞானாத்மக ஞான குணகர்கள். 

ப்ரஹ்மத்துக்கு சரீரம் என்கிற பண்பாய் இருப்பவர்கள். 

தந்தமக்குள் ஒத்தவராய் ப்ரஹ்ம்த்தோடும் சில அம்சங்களில் 

ஒத்தவராய் சொல்லுவது பிரகாராத்வைதம். இதை

யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் 

யஸ்ய பிருதிவி சரீரம் என்று ஓதுகிறது வேதம். உ.ம்.

ரகூகுணன்-ஆதிஜட பரதர் விருத்தாந்தம்

ரிபு-விபாகன் விருத்தாந்தம்.

காண்கும் உலகும் கருது முயிரும்தான்

பூண்கும் உடலாய் இரண்டின்உள் — அண்ணலென

பேணியுறை மால்ஈசன் மற்றிவனும் பண்பால்

இணைந்து ஆளாம் அடிக்கு. 

1383. ஆத்யம் கலு சரீரம் ப்ரஹ்ம சாதனம் ::

ஊன்சுவர் ஒன்பதின்வாய் வீடு கருவியாய்

மேன்பிரம்ம ரந்திர ஏணிபற்றி — ஆன்ம

நுகர்சி அதினில்மூழ் காதார் உயர்வு

நவிர்சி இறைத்தொண்டு பூண்டு.   

  

1384. அம்ருதஸ்ய ஏஷ சேது :

பரமபதம் பாற்கடல் என்று இருவேறு

கூராய் இரண்டற வாகா — முறைமை

சீரா நடுவபாட்டு ஓர்அணையாய் இக்கரை

யாரைதன் பால்உய்க்கும் சேது. 

1385. காலோ கச்சதி தீமதாம் ::

காலையில் சொக்கட்டம் முன்மதியம் பெண்பேச்சு

மாலையில் தீம்பன் திருட்டிவை — மேலையார்

ஓர்த்துமே மண்ணாசை பெண்ணாசை வெண்ணையூண்

வார்தையுள் போக்குவர்முப் போது. 

1386. சாத்திர-சாரக்ஞ உபயோர் பேதம்   ::

(கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வ ஞாத்ருத்வ சேஷத்வ சதுஷ்டய வாரினும் சீரியவாம்  போக்யத்வ பாரதந்திரிய ததீய சேஷத்வ ரூப யாதாத்ம ஜ்ஞான முப்பிரி 

யாந்தி மங்கள சூத்ரதாம்)

ஆற்றி அனுபவிப்ப தான்மா அறிவுடைமைக்

கேற்ப அடிமைக்கண் அன்பதுவும் — முற்பட 

மாலுக்கு ஆக்குவரே சாத்ரக்ஞர்; சாரக்ஞர்

கோலுவதூம் தாமவர்க்கு அன்னமாய் இட்ட 

வழக்காய்  அடிகள் அவரடியார் தம்அடிக்கீழ் 

தாழகிற்பார் முன்னவரில் மேல். 

1387. ஸக்ரமாக்ரம அன்வேஷணம் ::

பெயரும் உருவும் சிதைந்து பிரளய

தோய நடுலிலோர் ஆலிலை -- மேயவம் 

மாயன் உடலில் அசித்அவி சேஷமாய்

ஆயபொழு தகற்றல் படைப்பு. 

1388. உயிரும் உடலும் முதல்முன்னம் தோற்றி 

மயர்வறநால்  வேதநன் நூல்மேன்  --  செயலில் 

வடிக்கதான் தோன்றிற்றும்  ஈயாத தன்சரண்தான்  

ஈட்டும் இராமா நுசன் !

1389. ஆசை பற்று கோபம் மோகம் ஸம்சார பீத பாதகம் : 

வாழ்ந்தார்கள் வாழ்ந்தார் அவர்யாரும் இப்போது

வாழ்ந்தார் இலையாய் உலகத்து — வாழ்வில்

விராகமும் வாய்மையும் வவ்வினார் ஏந்துபுகழ்

பேராளர் ஆவார் நிலைத்து. 

1390. விஷ்ணு பக்திபர: தேவ: தத் விபரீதா: அசுர: 

அரக்கரில் தேவர்போல் மானவரில் ஆமே

அரக்கர் அவர்தாம் குரக்கினம் — வீறுகொள

ராமனாய் ஆவினம் ஏறுகொள கண்ணனாய்

ஆம்மாலுக் கன்பிலா தார்.

1391. இஷ்ட விநியோகார்ஹம் - இஷ்ட வினியுஜ்யமானம் :

(இளைய பெருமாள் படி - பரதாழ்வான் படி)

அடிமைகண் அன்பு ஒழுகுவார் தாமும் 

படிமானத் துள்நின் றிசையாதே -- கூடிப் 

பணிசெய்வார் அப்படி மானம்  பிழையாமே 

பேணிமால் தொண்டாள்வர் மற்று. 

1392. மந்த்ரப்ரஹ்மணி மத்யமேந நமஸா 

சிக்ஷிதம் ஈக்ஷிதேந  புரத: பஸ்சாதபி  ஸ்தாநத :

ஆண்டான் அடிமை அவைதன்னை பேசுமதாய் 

உண்டாம் அகார மகாராமி -- ரெண்டின் 

தொடர்பதும் ஆயவென்னாம் வேற்றுமை ஈட்ட 

கடத்தும் எனக்கில் நமசு. 

1393. ஆற்றி அனுபவித்தல் அவ்வறி வாளன்றன் 

உற்றவோர் பண்பாய்  திருமாலைப் -- பற்றியாள் 

தொண்டதில்  இன்பம் தனக்குமாம் என்பதை 

கின்டிக் கழிக்கும் நமசு.  

 

1394. ஸூத்ர சாது கலி சாது :

ஸாது ஸ  த்விதோத்தாய  ஸூத்ர தன்யயோயச ::

ஆண்டுகள் ஐந்திரண்டில் ஆவநன்மை யாவதும்

ஆண்டு அதனின்ஓர் மாதம்நாள் — உண்டேல்

நடந்திட வல்லவாம் நால்யுகம் அஃதுள்

கடுகவாம் இக்கலியே சாது. 

1395. பஞ்ச பேர பாரமார்த்திகம் :

பூதமைந்தும் பொன்றா உயிர்பொறி ஐந்தும் 

அதனின் மிகுபரன்மால் காட்டும் -- பதம்ஐந்தும் 

போலாவே கோயிலுள் மூர்த்திஓர் ஐந்துமாய் 

கோலங்கொள் கோலப் பிரான்.

1396. ராகவஸ்ய பிரபாவேண பவதாம் சைவ  தேஜஸா 

. . . .மயா ஸர்வமநுஷ்டித்தம் (ஸுந்தர-58.156)

நமக்குடை நல்வீடு நாரணந்தான் நல்கும் 

அதற்கிடை ஓராசான் அன்றி -- அவர்கிடைக்க 

அம்மால் அடியார் அவர்துணை  கூட்டுவதும் 

தம்மாலா கைதமரால் ஈட்டு.  

1397. சாதனா சதுஷ்டய யுக அதிக்ரமாவதாரம் ::

(கலௌ கீர்த்தய கேசவம்).

தியானம் ஐந்தவித்து ஆள்தவம் அர்சனம் 

ஆய இவைமூன்றும் முன்யுகத்தே — ஈய

கலியிதில் கேசவன் கீர்த்தியே பேச

உலப்பில் உயர்வு பெறும். 

1398. ஆகமஜம் - சாஸ்திர ஜன்ய ஞானம் (Learning )

விவேகஜம் - தியான உபாசனாதி முக சாட்சாத்காரம் (Experiencing)

ஏட்டறிவு கல்வியேல் கேட்டறிவ கேள்வியாம்

பட்டறிதல் சொல்லில் அனுபவமாய் — ஈட்டிய

கல்விக் கழகு அதன்வழி ஒல்கி

இறையுணர்வு உற்றுப் பெறல். 

1399. ஆறு அடைவாகாது. ஏறி வந்த ஏணி இலக்காகாது.

அடைவிக்கும் அறிவு அடைந்தபின் துறவு.  

அறிந்தறிந்து ஆங்கவனை சூழடியார் தம்மோடு

ஆறி  அனுபவிக்கும் போதுவந்த -- ஆறு 

நினைந்து அலமறல் வாலறிவன் தானத்து 

ஆன அடிமைக்கண் ஊறு.

1400. தற்சார்ந்து ஆற்றவாம் மற்றறம் இல்லறம் ::

இளமையில் கற்று பொருள்யாவும் நல்வழி

அளவுபட ஈட்டி அதனின் -- வளம்பட 

நீடுவார் தற்சார்ந்து சாற்றுவார் மற்றறம் 

தேடியருள் தெய்வம் அவர்க்கு. 

1401. அங்க பிரபத்தி ::

செயல்மார்கம் ஆன்ற அறிவுமார்கம் பக்திமார்கம்

ஆய இவைமூன்றும் தாம்பிறிதில் — மேயவாம்

தூய்நெறி ஊன்றிபயப் பச்செய் பிரபத்தி

அங்க பிரபத்தி யாம். 

1402. அங்கி பிரபத்தி ::

கர்மஞான பக்தி துணைகொண்டு மாலடி

சேர்பச்செய் மையபிர பத்தி — பெயராம்

அங்கி பிரபத்தி அஃது இழிதாங்கு

பக்தி தலையெடுத்து ஓங்கு. 

1403. ஸ்வதந்திர பிரபத்தி ::

சாத்திரம் ஓதும் உபாயம் பலவுளவாய்

ஏத்தி இயற்றா துழிபிர — பத்தி

பெயராம் பிறிதொன்றும் சாரா பிரபத்தி

ஆய அதுமால் உகப்பு. 

1404. ஆர்த்த பிரபத்தி-திருப்த பிரபத்தி ::

திருமால் திருவடி சேர்ஆசை உந்த

ஒருவாறு ஆறி அவனே — தருமென

தேறி இருப்பார் இலாதார் இருபாலார்

கூறில்நம் மாழ்வாரும் நாம். 

1405. ஓம் நம : (போக்த்ருத்வ சேஷத்வத்திலும்) 

நாராயணாய நம  : (போக்யத்வ பாரதந்திரியம் ஸ்ரேட்டம் ) 

எட்டெழுத்து மந்திரத்து முப்பதத்துள் முந்துர 

கிட்டும் அறிவுடமைக் குற்றதான -- ஆனந்தம் 

தொட்டுசெய் குற்றேவல் முற்றும் பரன்பொருட்டாய் 

கூட்ட நமசிரு பாட்டு. 

1406. ஸ்புடது புஜயோ: கஞ்சுகஸதம் ::

ராமநாம சேம கவசமதும்  நம்வினைக்கு

ஆமே அதுபோல் அவன்தனக்குத் — தாமே

தடுத்தணியும் கவசம் கருணையோ பீட்மர்

விடுத்த கணைகட் இலக்கு.

1407. பிபத பக்தாம்ருதம் ரசமாலயம் ரஸிகா : புவிபாவுக்கா : 

கரைகாணா சீதக் கடல்போல் கடல்வண்ணர்

மூரிநீர் மூழ்கிநல் முத்தெடுத்து — பேராநீர்

ஊருணி உவர்அகற்றி தான்பொழியும் மேகம்போல்

காருணிகர் ஆழ்வார் நமக்கு. 

1408. பஜ சேவாயாம் பக்தி ::

என்னை அறிந்தனாய் ஏழையேன் ஏலும்மால்

பொன்னடி சேவை மகனாவான் — தன்னைமுன்

ஈன்றவர்க்கும் சீடன் குருவுக்கும் ஆற்றுவான்

போன்றே அடியனேனும் சாற்று. 

1409. உபாயத்துக்கு பிரவர்தகம்-உபேயத்துக்கு நிவர்தகம், 

சேஷத்வ-பாரதந்திரிய நிரூபகம்::

உயிற்கு உடல்செயும் சேவகம்போல் எல்லா

உயிற்கும் உயிராய் இயைந்து — இயற்றும்

இறையை பரிசிலாய் சேர்துறையாய் நேர்குவார்

மூள்கையும் மீள்கையும் ஆகு. 

1410. ஆபூர்யமாணமசலப்ரதிஷ்டம் ஸமுத்ரமாப: ப்ரவிஶந்தி யத்வத் |
தத்வத் காமா யம் ப்ரவிஶந்தி ஸர்வே ஸ ஶாந்திமாப்னோதி ந காமகாமி 
பகவத்கீதா 2-70
(எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் நீர் நிரம்பப்பெற்றும், சிறிதும் கலங்காதிருக்கும் கடலினுள்ளே ஆறுகளின் நீர் வந்து கலப்பதுபோல, எவனுக்குள் அனைத்து ஆசைகளும் எவ்வித சலனத்தையும் ஏற்படுத்தாமல் வந்து சேருகின்றனவோ, அவனே அமைதியை அடைகிறான்; ஆசைகளைத் திருப்தி செய்ய நாடுபவன் அமைதியை அடைவதில்லை.)

ஆறு பலஓடி சேரும் இடம்கடலாம்

மாறுபாடு என்றும் அதற்கிலையாய் — தூறாக்

குழிகாமம் துற்ற பலஉற்றும் தொய்யா

துழிதருவார் ஐயஅவர் ஆழி! 

1411. என்நாவில் இன்கவி இனியாவர்க்கும் கொடுக்கிலேன் :: 

பாட்டினால்என் உள்ளத் திருந்தவை காட்டினாய்

ஏட்டு இலக்கண யாப்பவை — மாட்டுள

அவ்வரம்பு கட்டியான் யாத்தனன் அல்லேனாய்

செவ்விதாக்க லும்உன் நினைவு. 

1412. பராகதா அதிசய தாநேச்சய உபாதேயத்வம் ஏவ 

யஸ்ய ஸ்வரூபம் ஸ  சேஷா -- பாஷ்யகாரர். 

செயல்தீர்ந்தார் ஆனதற்பின் அஃதா விளைவிபத்தற்  

காய அடிமை உணர்வும் - பயற்றவை 

துய்ப்பதூம் மாய்தலின்றி ஏவல்கொள் நாதன்  

நயப்ப  நுகர்ச்சி பெருக்கு.

1413. நாராயணமதாந்யைஸ் து தேவைஸ் துல்யம் கரோதி ய: 

தஸ்ய பாபேந லிப்யேயம் ::

தமைத்தாம் பராத்பரன் என்னே பரவுதேவர்

தம்மைஅப் பௌண்டரக வாசுதேவ — நாமனை

புக்குபோரில் நிர்கத னாக்கிய தேவாதி தேவனோடு

ஒக்க ஒழுகல் இழுக்கு. 

1414. உளன்னென் உணர்வார்க் குளனாய் அவனே

உளன்அலன் என்னே உரைப்பவர்க்கு — வாளா

இலனாய் தனமகிமை தான்ஒளித்து உள்ளதல

தாய இருபா டிறை. 

1415. சம்ஸார சாகர நிமக்நமனந்த தீன : 

உத்தர்துமர்ஹஸி ஹரே! புருஷோத்மோ(அ)ஸி ::

தத்வம் இருபத்து நாலும் படியாக 

முத்தி தரும்தலமாம் அத்திகிரி -- வித்தகன் 

கோயிலின் வாயில் வழியாக மேலேற

காயும் வரதன்கை நீட்டு. 

1416. முக்தி தரும்தலம்  ஏழினுள்ளும் உத்தமமாம் 

அத்தி கிரியதனுள் வான்விரிஞ்சன் -- புத்தியுடன் 

முற்றுவித்த  வேள்வியதில் தோற்றிநிற்ற ஈசற்கு  

நித்திலத்து இல்லை நிகர். 

1417. ''செய்தாரேல் நன்று செய்தார்'' என்னா நின்னாரிறே ::

குன்றனைய குற்றம் செயினும் குணம்கொள்ளல் 

என்பதும் பாபராசி மாட்டிடையில் -- நன்மையென் 

றோர்பேர் இடலாவ தீமை இயற்றுவார்  

அல்லவை நல்லவையாய் ஏற்பு.

1418. திருஷ்டத்தில் அஹங்கரிக்கை ஆர்பு 

அதிருஷ்டத்தில் அஹம் கெடுகை ஏற்பு:: 

மாற்றம் அதுஒன்றே இங்கு நிலைப்பது

தோற்றும் உலகிதும் பொய்யதாய் — வேற்று 

உலகம் எனஉயிற்கு இல்லதாய் நாத்திகம் 

கோலுதல் உண்மை மறுப்பு.

1419. கண்டுகேட்டு உற்றுமோந்து துய்தலும் பொய்யதோ?

ஆண்டு அனுபவிக்கைக் காய்பொய் — புறட்டது

பூண்டு புணர்த்தக்கால் சேர்நன்மை தீமைகள்

உண்டதேல் உண்டு பிற.   

1420. ஸ்வபோக்த்ருத்வம்  சேஷியினுடைய ப்ரீதிக்கு 

வர்த்தகமாகவிறே இருக்கக் கடவது :: 

அறிவின் பயன்அடிமைக் கண்ஆகல் அஃதா 

பிறப்பதாம் ஆனந்தம் நோன்பர் -- திறத்ததாய்

செய்நுகர்சி மால்பரன் இட்ட வழக்காவார் 

துய்சேவ கத்தளவாய் போந்து.  

1421. ஶ்ரீபதிம் சேதனஸ்யாஸ் அஸ்ய ஹேதுத்வத்வேந ஸமாஸ்ருத : |

அநிஷ்ட ஹாநிம் இஷ்டஸ்ய பிராப்திம் ச குருதே ஸ்வயம் ||

— அழகிய மணவாள சீயர். 

நல்லவருள் எல்லாம் நமக்கருள்சீ மாதவன்

தொல்லைப்  பழவினைப் பற்றறுத்து — செல்வதிரு 

நாரணன்தன் தாமத்தே  செல்வித்து ஏற்பராம்

சீரடிமைக் குற்ற துயிர்.

1422. பராவர தத்துவத் தோடிசை தேவன்மால் 

பேரா உடமை  உயிர்இவை  -- மூரிநீர் 

ஞாலத் தினிபிறவா சித்தசித் சாதனம் 

மேலாப்  பலனுமாவான் தான்.

1423. பற்றுவார் பற்றாவதோர் பத்து 

நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழி பத்துப்பத்து::

ஒன்றுமொரு மூன்றும் இருபத்தும் கொண்டுமே

நன்று பகர்ஒரு நூறதும் — கூறும்

பொருள்ஐந்தும் நம்உயிர்க்கு உற்ற நெறிசேர்

திருவாய் மொழிஒருவா தோர். 

1424. வார்த்தாமாலை - நம்பூர்வர்கள் வாழ்வும் வாக்கும் ::

பச்சைநன் வாரணப் பேட்டையுள் ஆரணத்து 

உச்சிமேலான் இச்சையால் போந்தனாய் — நிச்சலும் 

நாம்தொழுதால் வாழலாம் நெஞ்சே! முதலியாண்டான்

தம்வார்த்தா மாலை அறிந்து. 

1425.. ஸமர்பணம் ::

நாள்தோறும் ஞானம் தழைப்பசீ மாதவன்

தாள்நயந்த சீர்த்தொடை ஆயிரமும் —  கொள்கிற்பார்

அத்தாமத் தன்புதான் மிக்கியற்றும் சீனிவாசன்

உற்றவராம் இங்குமங்கு மே!

--  ஆக்கம், படைப்பு மற்றும் பதிப்புரிமை :

(அகரம்) கிடாம்பி ஸ்ரீநிவாஸ ரங்கன் ஸ்ரீநிவாஸ தாஸன்.